صفحه بعد	ترور يهوديان	صفحه قبل
ترور يهوديان ترور سياسى رهبران يهودى - در ژوئيه‏ى 1933، اولين مورد ترور سياسى در جريان مسأله‏ى فلسطين، با قتل حييم ارلوسورف توسط يك گروه يهودى رقيب، اتفاق افتاد اعتقاد عموم بر اين بود كه ترور مذكور كار تجديدنظرطلبان يهود باشد. ارلو سوروف هنگام قتلش رييس بخش سياسى آژانس يهود بود. انفجار كشتى‏هاى حامل پناهندگان يهودى تروريسم صهيونيستى نه تنها بر ضد غير يهودى‏ها انجام گرفته، بلكه دامنه‏ى اين اقدامات، يهوديان را نيز در برگرفت. از جمله‏ى اين اقدامات، انفجار كشتى پاتريا در تاريخ 25 نوامبر 1940 در بندر حيفا است. طى اين انفجار، 276 مهاجر يهودى، كه اجازه‏ى ترك كشور را نگرفته بودند،كشته و مجروح شدند. ماجرا از اين قرار بود كه پيش از آن تاريخ، انگلستان اعلام كرده‏بود كه مهاجران يهودى كه بدون اجازه‏ى قبلى وارد فلسطين مى‏شوند، اجازه‏ى اقامت در كشور نخواهند داشت؛ و اين افراد در طى جنگ، به يكى از مستعمرات انگلستان منتقل خواهند شد. در همين زمان، طبق بيانيه‏ى سياسى انگليس در 1939، اين كشور آماده بود تا به 75,000 يهودى در عرض 5 سال آينده، اجازه‏ى ورود به فلسطين را بدهد. پذيرش مهاجران يهودى، بيشتر از اين مقدار، پس از 5 سال، بستگى به كسب اجازه از اعراب داشت. آژانس يهود به دلايل سياسى تصميم گرفت تا بيانيه‏ى سياسى سال 1939 انگلستان را، بدون توجه به مقدار سهميه‏ى مهاجران، ناديده بگيرد. »در نوامبر 1940، چند صد يهودى را كه بدون كسب اجازه‏ى قبلى وارد فلسطين شده بودند، سوار كشتى پاتريا كردند، تا آن‏ها را بر طبق بيانيه‏ى سياسى سال 1939 در طى جنگ، به مورتيوس ببرند. آژانس يهود كه خود ورود اين مهاجران غيرقانونى به فلسطين را سازماندهى كرده بود، تصميم گرفت كه براى داغ كردن مسأله از نظر سياسى، در كشتى پاتريا با 1900 پناهنده، خرابكارى كند. كشتى پاتريا، كه در حال ترك بندر حيفا بود، در 25 نوامبر 1940 منفجر شد؛ و تعدادى از سرنشينان يهودى آن، كه همگى پناهنده بودند، كشته شدند.«(10) صهيونيست‏ها اين انفجار وحشيانه را به مقامات انگليسى نسبت دادند. به مدت دو سال، حقيقت ماجرا پنهان ماند؛ تا اين كه ديويد ملينگر، خبرنگار روزنامه صهيونيستى جويش مورنينگ ژورنال، اعلام كرد كه چه كسى مسؤول اين فاجعه بوده است. وى نوشت: »در آن زمان، رهبرى هاگاناه تصميمى گرفت كه سران آن از اين تصميم برخود لرزيدند. مفاد اين تصميم چنين بود كه به كشتى پاتريا اجازه‏ى ترك حيفا داده نشود؛ زيرا بايد به انگليسى‏ها اين درس را آموخت كه امكان ندارد يهوديان سرزمين خود را ترك كنند. از اين‏رو لازم است كه كشتى پاتريا منفجر شود. اين فرمان بر روى عرشه‏ى كشتى به اعضاى هاگاناه ابلاغ شد، و آن‏ها در سكوت شب براى ارتكاب اين جنايت وحشتناك آماده شدند.«(11) ظهر روز يكشنبه 25 نوامبر 5) 1940 آذر 1319 ش(، مقام‏هاى انگليسى به مسافران اطلاع دادند كه به دريا بازمى‏گردند. يهوديان سكوت كردند. به جز يكى از افراد كه آهسته به ديگرى گفت كه به بالاى كشتى رود. روشن است كه اين نجوا را همه‏ى يهوديان نشنيدند. صدها تن از آن‏ها در طبقه‏ى پايين كشتى ماندند، و نتوانستند ديگر بار رنگ آفتاب را ببينند. ناگهان صداى انفجار برخاست، و ترس همه جا را فرا گرفت. منظره‏ى وحشتناكى بود. گروهى به درون آب پريدند؛ و امواج، كودكان را با خود بردند. فرياد مرگ فضا را آكنده بود. طبق آمار رسمى، شمار قربانيان به 276 تن رسيد. نماينده‏ى عالى انگلستان به نجات‏يافتگان اجازه داد كه به خشكى پا گذارند.(12) پانزده ماه پس از آن تاريخ، يعنى در 24 فوريه‏ى 1942، كشتى استروما در كنار دريا منفجر شد، و 769 مهاجر يهودى كشته شدند. اين كشتى با 769 مسافر غيرقانونى تحت راهنمايى گروه هاگاناه عازم فلسطين بود؛ و در دسامبر 1941 به بندر استانبول رسيد. بعد از چند هفته مذاكره، انگلستان كودكان را از حكم عدم ورود به فلسطين معاف كرد. اما مقامات ترك به كشتى دستور دادند كه استانبول را ترك كند. در 24 فوريه‏ى 1942 كشتى مذكور در درياى سياه منفجر شد، و تمام مسافران بدون استثنا كشته شدند. آقاى ديويد استوليار، تنها بازمانده‏ى حادثه، يك افسر هاگاناه بود.(13) آژانس يهود بلافاصله اعلام كرد كه انفجار كشتى، يك اعتراض و خودكشى جمعى بوده است.(14) وسايل تبليغاتى آمريكا نيز مسؤوليت مرگ اين افراد را متوجه انگليسى‏ها دانستند، و آن را نتيجه‏ى سياست‏هاى انگلستان در مورد مهاجرت يهوديان به فلسطين قلمداد كردند.(15)
صفحه بعد	فهرست	صفحه قبل