صفحه بعد گ صفحه قبل

گ


گالیله ، یتسرائیل :
اسم حقیقی وی \" یتسرائیل بریت شینکو \" و از متولدین \" اوکراین \" در سال 1911 می باشد . در سال 1914 به همراه خانواده اش به فلسطین مهاجرت کرد ، و در دهه 20 رهبر جنبش \" جوانان کارگر \" شد . وی یکی از مؤسسین کیبوتس \" نعان \" در سال 1930 بود که تا زمان مرگش عضو آن باقی ماند . از ابتدای جوانی به امور نظامی علاقمند بود ، چنانچه در سال 1941 نماینده سازمان هیستادروث در رهبری مرکزی سازمان نظامی هاگانا شد . وی از جمله رهبران جناح چپ و مخالف با گروه \" ماپای \" و \" سیع بیت \" بود . در سال 1944 و پس از تجزیه گروه ماپای ، عضو حزب \" احدوت هاعفوداه \" شد . در تابستان 1947 رئیس هیات رهبری هاگانا شد ، ولی در اوج جنگ 1948 بن گوریون وی را مجبور به استعفاء کرد که همین امر باعث ایجاد بحران خطرناکی در هاگانا شد .
بعد از سال 1948 ، پس از اینکه حزبش در تاسیس حزب ماپام شرکت کرد وی نیز از جمله بارزترین رهبران ماپام شد و نماینده اولین مجلس گردید . پس از انشعاب در ماپام در سال 1954 ، دبیرکل حزب احدوت هاعفوداه گردید. وی برای اولین بار در سال 1966 به عنوان وزیر مشاور وارد هیات دولت شد که تا سال 1977 هم چنان ادامه داشت . علیرغم این که او دارای سمت وزارتی نبود نفوذ زیادی در هیات دولت داشت . چنانچه به عنوان مشاور اصلی لوی اشکول و گلدامایر ، مسئول بسیاری از تصمیم گیری های مهم دولت بود .
وی غالباً مواضع تندی اتخاذ می کرد . به دلیل نقش ویژه اش در هیات دولت ، از جمله مقصرین اصلی شکست اسرائیل در جنگ 1973 به شمار می رود و همین امر باعث کاهش نفوذ سیاسی وی تا زمان مرگش در سال 1986 شد .
عضو هیات دولت مدیره دانشگاه عبری بیت المقدس و دانشگاه حیفا ، صاحب کرسی صهیونیسم در دانشگاه عبری بیت المقدس ، خاخام کنیسه دانشگاه عبری بیت المقدس ، عضو هیات مدیره مؤسسه علمی وایزمن ، رئیس خانه هنرمندان بیت المقدس 70 – 1967 ، صاحب کرسی حکمت الهی عملی در حوزه علمیه مذهبی یهودیان آمریکا ، رئیس انجمن آمریکایی ها و کانادائی های اسرائیل ، مؤسس دانشگاه براندی در آمریکا ، دریافت درجه دکترای افتخاری از دانشگاه های براندی ، نیویورک ، پنسیلوانیا


گرینبرگ ، اوری زوی :
یکی از شاعران مشهور عبری زبان قرن بیستم ، و شاعر راستگرای افراطی جنبش صهیونیسم . در سال 1896 در شرق \" گالیسیا ( واقع در شمال غربی اسپانیا ) متولد شد و در \" لفوف \" تحصیل کرد . در سال 1912 شروع به سرودن قصیده هایی به زبان های عبری و یدیشی نمود و اولین دیوان اشعار وی در سال 1915 منتشر شد . در سال های 1915 – 1918 در ارتش اتریش خدمت کرد . و در سال 1918 خدمتش تمام شد و به گالیسیا بازگشت . در سال 1921 به ورشو عزیمت نمود و در سال 1923 به فلسطین مهاجرت کرد . در دره \" جزریل \" و بتاح تکفا \" به کشاورزی پرداخت و عضو حزب احدوت ها عفوداه شد و قصایدی را در روزنامه ها و مجله های حزبی در سرزمین فلسطین منتشر کرد ، و از جمله همکاران دوره ای روزنامه \" داوار \" یود . جنبشی را در راه احیاء زبان عبری رهبری کرد و از اواخر دهه 30 از نگارش به زبان دیگری غیر از عبری خود داری کرد و برای بار دوم تا دهه 50 چیزی به زبان یدیش ننوشت . پس از واقعه ی انتفاضه عربی در سال 1929 ، از جنبش کارگران ( یهود ) جدا شد و به اصول گراهای صهیونیست پیوست و به همراه \" آباآهایمائیر \" و \" یهوشواهاشیل یگین \" جناحی رادیکال را رهبری کرد که در برخی موارد در برابر \" ژابوتنسکی \" اقدام به موضع گیری کرد . به ویژه در برابر مواضع وی در مورد انگلیس و دموکراسی موضع گیری نمود . در خلال سال های 1931 – 1935 در انتشار مجله \" دی ولت \" که سخنگوی اصول گراهای ورشو بود همکاری کرد و نیز در سال های 1938 – 1939 در انتشار روزنامه آنها به نام \" دیرمومنت \" مشارکت داشت . در همان زمان دیوان اشعار او به نام\" کتاب محاکمه و ایمان \" در سال 1937 چاپ و منتشر شد که اثرات زیادی در جنبش جوانان اصول گرا بر جای گذاشت . و بدین ترتیب شاعر جریان راستگرای افرطی در مقابله با جنبش کارگران یهود شد . پس از شروع جنگ جهانی دوم ، در سال 1939 به فلسطین بازگشت و در طول سال های جنگ هیچ مطلبی از رویدادهای اروپا به رشته تحریر در نیاورد و حتی به مسئله سوزاندن یهودیان ( در کوره های آدم سوزی نازی ها ) نیز نپرداخت . ولی پس از جنگ شعرهایی درباره سوزاندن یهودیان سرود که محور اصلی نوشته های او را تشکیل می دهد . مجموعه اشعار او در سال 1951 در دیوان \" کتاب خیابان های شهر \" منتشر شد .
پس از تشکیل کشور اسرائیل به حزب حیروت پیوست و نماینده مجلس اول شد . وی از جمله مؤسسین \" جنبش در راه اسرائیل بزرگ \" پس از جنگ 1967 بود . وی جایزه هایی کسب کرد از جمله : جایزه اسرائیل 1957 ، و جایزه \" بیالیک\" 1947 ، 1954 و 1977 . وی با چاپ جدید دیوان اشعارش موافقت نکرد و بنابراین بعد از مرگ وی در سال 191 مجددا منتشر شدند . از آنجا که قصاید و دیگر اشعار وی دارای مطالبی علیه جنبش کارگران و کیبوتس ها بود ، لذا جنجال های زیادی را برانگیخت . با این حال ، وی یکی از مهم ترین شاعران عبری زبان دهه 50 به بعد به شمار می رود .


گلدفارب ، آلکس :
در اول ژوئن سال 1947 در رومانی به دنیا آمد و در سال 1963 به فلسطین مهاجرت کرد . ساکن شهر \" عسقلان \" ، دارای دانشنامه مدیریت ، و مدیر شرکت مقاطعه کاری برق می باشد . متاهل و داراری چهار فرزند پسر است . نماینده مجلس از حزب تسومیت و در انتخابات ژوئن 1992 در ردیف هشتم فهرست حزبی قرار داشت .

گور ، مردخای :
متولد سال 1930 در قدس ، وی روسی الاصل است . در سال 1942 به گروه هاگانا پیوست و در سال 1947 فرمانده شعبه گروه \" گردان های جوان \" در رحو فوت شد . پس از جنگ 1948 شروع به تحصیل علم انسانی و مطالعات شرقی در \" دانشگاه عربی \" کرد . ولی بعداً به نیروهای چترباز اسرائیل فراخوانده شد و فرمانده گروهان شد و سپس در یک رشته عملیات نظامی انتقام جویانه علیه اعراب شرکت کرد . گردان چتر باز \" ناحل \" را در جنگ سینا در سال 1956 فرماندهی کرد. و به گذرگاه \" متلا \" رسید . در سال 1957 معاون فرمانده یگان های چترباز شد و پس از یک سال جهت ادامه ی تحصیلات عالی نظامی وارد مدرسه عالی جنگ پاریس شد و در سال 1960 به اسرائیل بازگشت و به عنوان مدرس دانشکده فرماندهی و ستاد مشغول انجام وظیفه شد . در سالهای 1961 – 1963 فرمانده تیپ جولان بود که در خلال آن عملیات نظامی \" نقب \" علیه سوریه را در سال 1962 به مرحله اجرا گذاشت . رئیس واحد عملیات ستاد کل نیروها ( 1963 – 1965 ) ، فرمانده دانشکده فرماندهی و ستاد ( 1965 ) ، فرمانده تیپ چترباز(1966 ) . شهر بیت المقدس را در ژوئن 1967 اشغال کرد .
در پایان جنگ ، به نمایندگی اسرائیل به عنوان عضو هیات نمایندگی اسرائیل در اجلاس فوق العاده سازمان ، به سازمان ملل رفت . فرمانده نوار غزه و شمال صحرای سینا ( 1967 – 1969 ) ، فرمانده منطقه نظامی شمالی ( 1970 –1972 ) . در اوت 1972 به عنوان وابسته نظامی اسرائیل در آمریکا منصوب شد و پس از جنگ 1973 به کشور فراخوانده شد و به هیات اسرائیلی مسئول انجام گفتگوها و مذاکرات ژنو پیوست . فرمانده منطقه نظامی شمالی ( 16 ژانویه 1974 ) ، رئیس ستاد ارتش ( 15 آوریل 1974 – 15 آوریل 1978 )
در فعالیت های سیاسی به حزب کارگر پیوست و در سالهای 1981 ، 1984 ، 1988 و 1992 به نمایندگی مجلس انتخاب گردید . در سال 1984 در دولت شیمون پرز به وزارت بهداری رسید و در سال 1986 یعنی زمانی که اسحاق شامیر نخست وزیر شد از هیات دولت کناره گیری کرد . از ژوئیه 1992 تا 1955 در دولت اسحاق رابین معاون وزیر دفاع بود . رئیس هیات نظامی اسرائیل در مذاکرات کنفرانس صلح ژنو دسامبر 1973 ، وزیر مشاور 1988 – 1990 ، دریافت مدال شجاعت 1955 . از آثار وی می توان درواره ی شیر ، شرکت \" د \" ، کوه صهیون در دست های ما است ، و نیز تعدادی کتاب های کودکان را نام برد .

صفحه بعد فهرست صفحه قبل