صفحه بعد ه صفحه قبل


ه

هابر ، ایتان :
متولد سال 1941 . مدیر دولتی و مشاور اسحاق رابین نخست وزیر ، پیرامون مسائل امنیتی ، و کارهای روزانه رابین ، تماس با رسانه های جمعی ، و ترتیب مقدمات دیدارهای خارجی و تماس های او ، و هم چنین بهبود چهره وی نزد افکار عمومی . مدت زیادی به فعالیت های مطبوعاتی به ویژه در روزنامه \" یدیعوت آهارنوت \" اشتغال داشته است . دوست صمیمی رابین به مدت بیش از 30 سال . وی را فردی محافظه کار ، کمرو و با ادب که بر احساسات خویش به خوبی مسلط است و می داند که دیگران را چگونه آرام سازد و به چانه زنی بپردازد ، می شناسد . شخصی بلند پرواز با آروزهای سیاسی نیست و در خدمت به شخص رابین بسیار صادق بود . به عنوان سخنگوی رابین در خلال فعالیت هایش در وزارت دفاع در دولت اسحاق شامیر به او بسیار نزدیک بود . سخنرانی های رابین را می نوشت ، چنانچه سابقاً سخنرانی های عزر وایزمن را در خلال مذاکرات با مصر می نوشت . روابط وی با \" شمعون شیگتس \" مدیر کل دفتر رابین بسیار تیره بود . چنان چه گفته می شود وی در اعلام پذیرش مقام اخیرش ( در ژوئیه 1992 ) تردید بسیار داشت ، چرا که بایستی با شخص شیگتس تماس می گرفت .


هاریل ، ایسر :
اسم حقیقی وی \" ایسر هالبرین \" . از رهبران سازمان اطلاعاتی اسرائیل ( موساد ) ، متولد سال 1911 در روسیه ، و در سال 1931 به فلسطین مهاجرت کرد . عضو کیبوتس \" شیوایم \" . در خلال دهه 40 از فعالین سازمان هاگانا و یکی از روسای شاخه اطلاعاتی آن به نام \" شای \" بود . در خلال جنگ 1948 رئیس شاخه \" شای \" در منطقه تل آویو بود . در سال 1952 به ریاست سازمان اطلاعاتی اسرائیل ( موساد ) منصوب شد و به مدت چندین سال از جمله مسئولین عالیرتبه سازمان موساد و هم چنین مسئول کل خدمات امنیتی آن بود . در خلال رهبری سازمان موساد ، اسرائیل توانست \" آدلف آیشمن \" یکی از رهبران نازی ها را در سال 1960 از آرژانتین ربوده و به فلسطین اشغالی آورده و سپس در سال 1962 او را اعدام کنند . پیرو بروز اختلاف نظر با بن گوریون در مورد چگونگی برخورد با دانشمندان آلمانی که در مصر کار می کردند ، در سال 1963 از موساد استعفاء داد . استعفای وی کمی جلوتر از استعفاء یا سقوط دولت بن گوریون که چند ماه بعد روی داد ، انجام گرفت . سپس مشاور اطلاعاتی لوی اشکول نخست وزیر شد . در خلال سال های 1969 – 1973 از سوی حزب \" لعام \" نماینده کنست بود . وی یکی از مؤسسان جنبش دمکراتیک به رهبری \" ایگال یادین \" در سال 1976 است . در خلال دهه 1970 شروع به نگارش تجربه های عملی خود در عملیات اطلاعاتی کرد ، که حاصل آن چندین کتاب منتشر شده است . در مدت ریاست وی بر سازمان موساد نفوذ قدرتمند خویش را در صحنه سیاسی حفظ کرد و عموما از نزدیکان رهبری گروه ماپای به ویژه بن گوریون بود .


هالپرت ، شموئیل :
خاخام ، متولد متولد پنجم فوریه 1936 در \" کلوژ \" ( رومانی) ، در سال 1960 به فلسطین اشغالی مهاجرت کرد . متاهل و دارای شش فرزند است . از سوی حزب \" یهدوت هاتوراه \" نماینده مجلس سیزدهم شد .
مدیر کل مرکز آموزش های تربیتی ، عضو هیات مدیره و کمیته مرکزی سازمان جهانی \" آگودات اسرائیل \" .



هامر ، زوولون :
رهبر حزب مفدال (حزب قومی – مذهبی ) ، متولد سال 1936 در حیفا ، تحصیلات مذهبی را در دبیرستان دینی به انجام رساند و سپس به تحصیل ادبیات عبری و مطالعات یهود در دانشگاه بارایلان پرداخت و دانشنامه لیسانس دریافت کرد . فعالیت های سیاسی خود را از جنبش جوانان وابسته به حزب \" بنی عکیوا \" شروع کرد . سپس رئیس سازمان دانشجویان دانشگاه بارایلان و عضو هیات رئیسه اتحادیه دانشجویان شد ، و به عنوان مسئول سازمان جهانی دانشجویان یهود فعالیت هایش را ادامه داد . تدریس در دانشگاه بارایلان 1958 – 1961 ، رهبر جناح جوانان حزب 1957 ، نماینده مجلس 1969 ، چند مقام وزارتی را به عهده داشته است ، از جمله :
1- معاون وزیر امور اجتماعی 1973
2- وزیر امور اجتماعی 1975 – 1976
3- وزیر فرهنگ 1977 – 1984
4- وزیر امور ادیان 1986

رئیس شورای آموزش عالی با مسئولیت اجرایی حفظ حقوق ویژه برنامه های رادیویی – تلویزیونی ، دبیر کل حزب مذهبی \" ناتل \" 1984 ، عضو کمیسیون های : امور خارجه و دفاع ، فرهنگ و آموزش و پرورش کنست ، فارغ التحصیل دانشکده دفاع \" ناتل \" .


هرتزوگ ، حییم :
متولد سال 1918 در بلفاست ( ایرلند شمالی ) . پدر وی که خاخام بزرگ یهودیان ایرلند بود در سال 1935 به فلسطین مهاجرت کرد ، وی بعداً خاخام بزرگ یهودیان غربی ( اشکنازها ) شد . در فلسطین در یک محیط دینی پرورش یافت و رشته حقوق را در دانشگاه های لندن و کمبریج خواند و در انگلستان ریاست سازمان دانشجویان یهودی انگلیس و ایرلند را عهده دار بود . در زمان جنگ دوم جهانی داوطلبانه به ارتش انگلیس پیوست و به درجه سرهنگ دومی رسید . وی در جبهه اروپا جنگید و پس از ترک ارتش انگلیس به فلسطین بازگشت و مسئولیت سازمان امنیتی آژانس یهود را در خلال سال های 1947 – 1948 به عهده داشت . در جنگ 1948 به عنوان افسر عملیات یکی از تیپ ها در منطقه قدس جنگید .
پس از تشکیل کشور اسرائیل ، رئیس اداره اطلاعات نظامی ارتش 1948 – 1950 ، و سپس وابسته نظامی اسرائیل در واشنگتن 1950 – 1954 ، فرمانده منطقه نظامی قدس 1954 – 1957 ، رئیس ستاد منطقه نظامی جنوب 1957 – 1959 ، و رئیس اداره اطلاعات نظامی ارتش 1959 – 1962 ، پس از ترک ارتش با درجه سر لشکری ، به شغل وکالت دادگستری پرداخت و ضمناً عضو هیات مدیره چند شرکت بود . در خلال جنگ ژوئن 1967 اداره جنگ روانی در ارتش اسرائیل را عهده دار شد .
اولین فرماندار نظامی کرانه باختری پس از اشغال آن در سال 1967 ، بعدا رئیس هیات نمایندگی ( دائمی ) اسرائیل در سازمان ملل 1975 – 1978 . در سال 1962 در حزب ماپای به فعالیت پرداخت ، پس از انشعاب از ماپای به بن گوریون و تشکیلات حزب رافی پیوست . در سال 1968 به حزب کارگر بازگشت ، و در سال 1981 ( تا سال 1983 ) به نمایندگی مجلس دهم انتخاب شد ، در پنجم ماه مه 1983 به ریاست جمهوری اسرائیل انتخاب شد تا ماه مه 1994 .
رئیس صنایع نظامی اسرئیل 1962 – 1972 ، عضو دفتر سیاسی حزب کارگر ، مفسر سیاسی رادیو – تلویزیون اسرائیل و برنامه های برون مرزی آن ، وکیل دعاوی 1993 ، دریافت درجه دکترای افتخاری از دانشگاه \" یشیوا \" در نیویورک و چند دانشگاه دیگر ، دریافت نشان درجه دوم امپراتوری انگلستان ( K.B.E ) 1970 .
آثار : آخرین ساعت اسرئیل ، روزهای \" آو \" ( عبری ) ، یهودگرایی قانون و اخلاق ، جنگ کفاره ، چه کسی متهم به ایستادگی است ؟ جنگ های انجیل ، جنگ های اعراب و اسرائیل و ....


هرکابی ، یهوشوا :
در جنگ 1948 به عنوان فرمانده گروه شرکت کرد . وی عضو هیات نمایندگی اعزامی اسرائیل به مصر در سال 1948 برای انجام گفتگوهای صلح بود . انتصاب به عنوان رئیس دفتر وزیر امور خارجه اسرائیل 1949 ، با درجه سرلشکری رئیس مخابرات اسرائیل 1955 – 1959 ، دارای دانشنامه دکترا در رشته فلسفه از دانشگاه عبری بیت المقدس و دانشنامه کارشناسی روابط عمومی از دانشگاه هاروارد ( آمریکا ) ، استاد روابط بین الملل و مطالعات خاورمیانه در دانشگاه عبری بیت المقدس 1959 ، مشاور امور امنیتی ماخیم بگین 1977 تا اوایل دهه 1980 . دارای چند تالیف پیرامون درگیری اعراب و اسرائیل و مسائل استراتژیک می باشد که شاخص ترین آنها \" استراتژی های اعراب و عکس العمل اسرائیل \" می باشد که در سال 1977 چاپ و منتشر شد .
هوروویتس ، دیوید: اقتصاددان لسرائیلی . متولد سال 1899 در شرق \" گالیسیا \" و از جمله مؤسسان جنبش \" هاشومیر هاتزایر \" . در سال 1920 به فلسطین مهاجرت کرد و از جمله مؤسسان کیبوتس \" بیت آلفا \" و کیبوتس ها های \" بیاتانیا \" به شمار می رود . عضو \" تیپ کارگران \" و رهبر جناح چپ آن بود ، ولی پس از تجزیه \" تیپ کارگران \" در سال 1926 ، از هم پیمانان خود کناره گرفت و یشتر آنها به روسیه بازگشتند . در خلال دهه 1920 در هیات تحریریه روزنامه \" داوار \" که سخنگوی سازمان هیستادروث محسوب می شد ، به فعالیت پرداخت . وی در خلال دهه های 30 و 40 از جمله شاخص ترین اقتصاددانان گروه ماپای به شمار می رفت و نیز بزرگ ترین دستیار \" الیعازر کاپلان \" وزیر دارایی آژانس یهود را به عهده داشت . وی از جمله بارزترین برنامه ریزان اقتصادی آژانس یهود و نماینده ویژه آن نزد طرف های بین المللی سازمان – به ویژه آمریکا و انگلیس به شمار می رفت . بعد از تشکیل کشور اسرائیل از سال 1948 تا سال 1952 مدیر کل وزارت دارایی بود . سپس رئیس کمیته مسئول تاسیس بانک اسرائیل و اولین رئیس آن بود که از سال 1954 تا سال 1971 در این مقام انجام وظیفه کرد . وی نقشی اساسی در تکوین اقتصاد اسرائیل داشت و از شاخص ترین اقتصاددانان کشور به شمار می رود . بعد از بازنشستگی به کمیته مشورتی بانک اسرائیل منصوب شد و در سال 1968 جایزه اسرائیل به وی تعلق گرفت . او تا زمان مرگش در سال 1979 به عنوان مشاور اقتصادی ارشد دولت مشغول انجام وظیفه بود .
تحصیلات وی : در وین . مشاور اقتصادی و دبیر کمیته اقتصادی آمریکا در امور فلسطین 35 – 1932 ، عضو کمیته های گوناگون دولتی در زمان حکومت قیمومت انگلستان بر سرزمین فلسطین ، کارمند رابطه کمیته ویژه سازرمان ملل مربوط به مسائل فلسطین 1946 ، رئیس هیات نمایندگی اسرائیل در مذاکرات مالی مربوط به مبادلات لیره استرلینگ بین اسرائیل و انگلستان در لندن 1949 ، و نیز در مذاکرات بین اسرائیل و انگلستان راجع به مسائل اقتصادی و ماالی فیمابین در پایان دوره قیمومت انگلستان بر سرزمین فلسطین 1949 ، سرپرست بانک بین المللی نوسازی وتوسعه ( بخش اسرائیل ) ، رئیس انجمن بین المللی توسعه ، رئیس شرکت مالی توسعه ، عضو شورای دولتی آموزش عالی اسرائیل ، رئیس هیات نمایندگی اسرائیل در \" کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل \" در ژنو 1964 .
آثار ابعاد سیاست اقتصادی در فلسطین ، اسکان یهودیان در فلسطین ، بررسی های اقتصادی فلسطین ، تلاش های جنگ اقتصادی یهودیان ، نوسازی پس از جنگ ، فلسطین و خاورمیانه ، مقاله ای درباره اقتصاد منطقه ای ، پی بینی و واقعیت در فلسطین ، کشور در حال شکل گیری ، کتاب های دیگری به زبان های عبری و آلمانی

هوروویتس ، یگیئیل :
متولد سال 1918 در شهرک تعاونی \" شهلال \" ، و از جمله یاران بن گوریون . وارد حزب ماپای شد و از او در درگیری گروه رهبری \" حزب تاریخ \" حمایت کرد . پس از آن که بن گوریون پیرو انشعابات حزب ماپای ، در سال 1965 حزب رافی را تاسیس کرد . هوروویتس به حزب جدید پیوست و با فهرست رافی به نمایندگی مجلس ششم انتخاب شد . موشه دایان در سال 1968 تصمیم به ادغام حزب کارگر با گروه ماپای و احدوت ها عفوداه گرفت ، ولی وی آن را نپذیرفت . پس از آن به همراه دیگر اعضاء رافی گروه \" فهرست رسمی \" را تشکیل داد که در انتخاب پارلمانی سال 1969 به شکل منفرد و با پشتیبانی بن گوریون ، وارد مبارزات انتخاباتی شد و به چهار کرسی نمایندگی دست یافت که یکی از آنها متعلق به خودش بود . در سال 1973 گروه فهرست رسمی در تاسیس جناح لیکود شرکت کرد ، سپس ، هوروویتس موفق شد گروه های : فهرست رسمی ، مرکز مستقل ، جنبش سرزمین اسرائیل را در یک گروه واحد ادغام کند و نام آن را جنبش لعام گذاشت و خود رهبر جنبش جدید شد . بعد از پیروزی جناح لیکود در انتخابات سال 1977 ، هوروویتس وزیر صنایع و بازرگانی و جهانگردی شد ولی بعداً در اعتراض به امضاء پیمان کمپ دیوید در سال 1979 از مقام خود استعفاء داد و همین امر منجر به تجزیه جنبش لعام و ایجاد گروه جدید \" فهرست رسمی – رافی \" به رهبری وی گردید . تا سال 1978 یعنی زمانی که به مقام وزارت درایی رسید ، خارج از هیات دولت باقی ماند . اما بعدا وی از وزارت دارایی نیز استعفاء داد و از جناح لیکود خارج شد . در سال 1981 با فهرست موشه دایان به نمایندگی مجلس انتخاب شد و در سال 1984 نیز با فهریت \" اومتس \" مجدداً به مجلس راه یافت . وی از جمله صنعتکاران معروف اسرائیل محسوب می شود ، و ریاست شرکت سرمایه گذاری خاص : یاریو \" را نیز عهده دار بود که از سال 1967 به بعد اقدام به خرید زمین های مناطق اشغالی کرده است .

هیلل ، شلومو :
متولد سال 1923 در بغداد ، و در سال 1930 به فلسطین مهاجرت در دانشکده \" هرتسل\" . در خلال جنگ جهانی دوم از طریق یک شبکه صهیونیستی در امر مهاجرت یهودیان عراق به سرزمین فلسطین مشارکت داشت ( در سال های 53 – 1946 ) . ضمناً وی رئیس هیات محرمانه اسرائیل بود که برای تسهیل مهاجرت یهودیان عراق به فلسطین اشغالی با حکومت نوری سعید در سال 1950 به مذاکره پرداخت . ضمناً در خلال جنگ 1956 ، در عملیاتی به ریاست \" آریه الیاف \" با هدف ترتیب مهاجرت برخی از یهودیان مصر به فلسطین اشغالی مشارکت داشت . در اوایل دهه 60 عضو مجلس دوم و سوم از سوی ماپای ، سفیر اسرائیل در گینه ( 61 –1959 ) و بعداً در ساحل عاج ، عضو هیات نمایندگی دائم اسرائیل در سازمان ملل ؛ در سال های 1969 1973 ( از سوی گروه معارخ ) ، 1977 ، 1980 و 1984 مجدداً به نمایندگی مجلس انتخاب شد ، وزیر پلیس دردولت های گلدا مایر ( 15 دسامبر 1969 – 3 ژوئن 1974 ) و اسحاق رابین ( 3 ؤوئن 1974 – 20 ژوئن 1977 ) ، انتخاب به عنوان رئیس مجلس یازدهم ( 1984 – 1988 )
رئیس اداره آفریقایی وزرات امور خارجه ، سفیر در ولتای علیا ، نیجریه و داهومی ، عضو هیات نمایمدگی دائم در اسرائیل در سازمان ملل 67 – 1964 ، معاون مدیر کل وزارت امور خارجه 1969 ، هماهنگ کننده تماس های سیاسی با رهبران عرب سرزمین های اشغالی 1970 ، رئیس فدراسیون سفاردی های اسرائیل 1976 ، رئیس کمیته وزارتی امور رفاه اجتماعی 1974 ، وزیر کشور 1977 ، رئیس جهانی \" استیناف اسرائیل متحده \" 1989 .

هرتسل ، تئودور :
نظریه پرداز ، پایه گذار و رهبر صهیونیسم سیاسی . متولد سال 1860 در بوداپست ( مجارستان ) ، تحصیل کرده و دروه دکترای حقوق در دانشگاه وین ( اتریش ) در سال 1884 .
هرتسل مدتی به عنوان خبر نگار و نویسنده آزاد مطبوعات فعالیت داشت . سپس در سال 1891 در یک روزنامه اتریشی چاپ وین به نام \" نوین فرین پرس \" (Neuen Freien Presse ) به عنوان خبر نگار استخدام شد که تا زمان مرگ وی ادامه داشت . از همان بدو استخدام ، وبه مدت چهار سال در خلال سال های 95 – 1891 خبرنگار ویژه ی روزنامه ی مذکور در پاریس بود . پس از اتمام ماموریت یاد شده ، به عنوان ویرایشگر ادبی روزنامه فعالیتش را در وین ادامه داد .
هنگام اقامت و فعالیت مطبوعاتی در فرانسه با مسئله و بحران \" دریفوس \" – Dreyfus : ماجرای محاکمه یک سروان یهودی واحد توپخانه ارتش فرانسه به نام \" دریفوس \" به جرم جاسوسی برای امپراتوری آلمان و پیرو آن محاکمه وی در سال 1894 در پاریس – و جریان \" آنتی سمیتیزم\" ( یهود ستیزی ) در آنجا برخورد کرد که او را به فکر چاره سازی مسئله یهودیان جهان واداشت . لذا مدتی بعد درسال 1896 کتاب مهم خود را به زبان آلمانی در شهرهای \" لایپزیگ \" و \" وین \" با عنوان \" دولت یهود \" راه حل جدید مسئله یهود \" چاپ و منتشر کرد . وی در این کتاب فکر و نظریه ویژه خود را در رابطه با مسئله یهودیان جهان بیان داشته است . او اعتقاد داشت که یهودی ها قوم وملتی واحد را تشکیل می دهند و تنها راه حل ممکن در قبال اقدامات ضد یهود در کشورهای جهان عبارت از تملک یک سرزمین و موطن متعلق به خودشان و ایجاد یک دولت ملی با حاکمیت و استقلال کامل است . وی سرزمین های فلسطین یا آرژانتین را به عنوان محل تاسیس دولت مورد نظرش در نظر گرفت ، و اعلام داشت که منطقه مورد نظر باید برای مهاجرت های گسترده ی یهودیان جهان به آن جا ، به اندازه کافی بزرگ باشد . همچنین وی در کتاب هایش پیشنهاد کرد که به منظور نظارت بر مهاجرت یهودیان جهان به سرزین و وطن مورد نظر ، یک \" سازمان مهاجرت یهودیان \" با همکاری و کمک انگلستان ایجاد شود .
بدین ترتیب ، برداشت و تفسیر هرتسل از \" صهیونیسم \" کاملًا جدید و غیر مذهبی و مخالف تعالیم و اعتقادات دین یهود و به عبارت دیگر جنبه ای دنیوی و \" سیاسی \" داشت . صهیونیسم سیاسی ابداعی هرتسل عمدتاً طرحی در راه مقابله با اقدامات ضد یهود و یهود آزادی و حل آن مسئله بود ، تا بازگرداندن یهودیان \" به طور خاص \" به \" سرزمین موعود \" شان در \" فلسطین \" . به همین دلیل وی تاکید زیادی بر تاسیس وطن ملی یهود صرفا در سرزمین فلسطین نداشت ، بلکه سرزمین های دیگری نیز پیشنهاد کرد . در صهیونیسم سیاسی ، \" ناسیونالیسم یهود \" به شدت حاکم است ، چنان چه بعدها آن را به سوی یک نوع نژادپرستی حاد سوق میدهد . از دیدگاه این صهیونیسم جدید ، هر یهودی یک صهیونیست است ؛ ولی لازم نیست که هر صهیونیسم حتماً یهودی باشد . نظریه ی صهیونیسم جدید ( سیاسی ) هرتسل در واقع ایده و فکر توسعه و تکامل یافته ای بود که قبلاً به وسیله شخص \" لئوپینسکر \" در برلین آلمان مطرح شده بود .
هرتسل اولین کنگره جهانی صهیونیسم را در سال 1897 در شهر \" بال \" سوئیس سازمان دهی و برگزار کرد . ضمناً حمایت و کمک های مالی تعدادی از بانکدارن معتبر یهودی را در جهت تحکیم و توسعه ی روند صهیونیسم سیاسی جلب و تامین نمود . ضمناً در همان بدو امر با شخص \" بارون موریس دوهیرش \" یعنی همان فرد ثروتمندی که به انجمن مهاجرت یهود برای کمک به یهودیان شرقی برای مهاجرت به آرژانتین و برزیل کمک می کرد ، تماس گرفت و نظر مساعد وی را نسبت به آرمانش جلب کرد .
هرتسل در راه تحقق آرمان خود ضمناً با \" قیصر ویلیام دوم \" امپراتور آلمان و پادشاه پروس ملاقات و مذاکره کرد . بدین ترتیب که هرتسل به اتفاق چهار نفر دیگر از رهبران صهیونیسم دو بار با قیصر در جریان یک مسافرت غیر رسمی اش به سرزمین مقدس بیت المقدس به منظور کسب حمایت وی ملاقات کرد . این دو ملاقات و مذاکره یکی در تاریخ 19 اکتبر 1898 در قسطنطنیه و دیگری در 28 اکتبر همان سال در خارج از بیت المقدس انجام گرفت . ولی وجود افراد ضد یهود در اطرافیان قیصر ، باعث عدم موفقیت ملاقات های هرتسل با قیصر شد . هرتسل در سال 1901 با \" سلطان عبدالحمید \" خلیفه عثمانی که در فلسطین در قلمرو حاکمیتش قرار داشت ، ملاقات و مذاکره کرد . ولی نتوانست نظر موافق وی را برای ایجاد وطن ملی یهود در سرزمین فلسطین جلب کند . پس از آن ، مقامات و مسئولین سیاسی انگلستان به ویژه \" جوزف چمبرلن \" به طرح جانشین و بلند پروازانه ی دیگر هرتسل در مورد ایجاد یک سرزمین خودمختار یهود در صحرای سینا ( متعلق به مصر و تحت قیمومت وقت انگلستان ) در ژوئیه 1902 پاسخ مثبت دادند . ولی بعداً اجرای طرح مذکور از سوی کمیسر عالی انگلیس در قاهره مورد مخالفت قرار گرفت . هرتسل طی مسافرتی به \" ویلنا \" در روسیه تزاری در سال 1903 ، مورد تائید و تشویق یهودیان تحت فشار روسی برای اجرای طرحش قرار گرفت . ملاقات بعدی وی با \" پاپ پیوس دهم \" در رم در سال 1904 به منظور جلب حمایت های دربار واتیکان با شکست مواجه شد . به هر جهت ، هرتسل تا پیش از فوتش پیشنهاد و طرح های دیگری را دائر بر ایجاد وطن ملی یهود در قبرس ، اوگاندا و آرژانتین ارئه و دنبال کرد که همگی به دلایل سیاسی یا مخالفت دیگر رهبران صهیونیسم به جایی نرسید . پس از مرگش نیز این گونه پیشنهاد ها به دست فراموشی سپرده شد . هرتسل در تاریخ 3 ژوئیه 1904 در سن 44 سالگی در \" ادلاچ \" نزدیک \"رایشنو \" در جنوب اتریش فوت کرد . پس از وی ، یارانش به ویژه \" حییم وایزمنت \" اصول عقاید و کارهای وی را دنبال کرد . تا این که بالاخره به تصویب طرح تقسیم سرزمین فلسطین به وسیله مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1947 و نیز تشکیل کشور اسرائیل در ماه مه 1948 منجر شد .
صفحه بعد فهرست صفحه قبل