صفحه بعد د صفحه قبل


د

دایان ، حییم :
در 24 مارس 1960 در \" مجدل هآیحم \" متولد شد . پس از اتمام دوره متوسطه وارد خدمت ارتش و پلیس شد و تا مارس 1992 به عنوان افسر پلیس مشغول خدمت بود . متاهل و دارای سه پسر است . به عنوان نماینده رتبه ششم در فهرست حزب تسومیت در انتخابات سال 1992، نماینده کنست شد .

دایان ، ( ژنرال ) موشه :
نظامی و سیاستمدار اسرائیلی . در سال 1915 در شهرک \" دیجانیا کفوتزه \" متولد شد . پدرش \" شموئیل دایان \" می باشد که در اوایل قرن حاضر به فلسطین مهاجرت کرد و از جمله افرا شاخص گروه ماپای بود . در زمان شش سالگی دایان ، خانواده اش به \" موشاو اول \" نقل مکان کرد . در سال 1939 از سوی حکومت قیمومت انگلیس به اتهام داشتن اسلحه غیر مجاز دستگیر و به 10 سال زندان محکوم شد . ولی در سال 1941 از زندان آزاد شد ، بااین هدف که فرماندهی واحدی از سازمان هاگانا را برای شرکت در عملیات ارتش انگلیس بر علیه نیروهای \" ویشی \" ( فرانسوی ) مستقر در لبنان به عهده گیرد . در جریان جنگ جهانی دوم در لبنان مورد اصابت گلوله قرار گرفت و چشم چپش را از دست داد و از آن زمان به بعد \" چشم بند \" وی به عنوان علامت ویژه اش محسوب می شد . در طول جنگ 1948 گردان اسرائیلی اشغال کننده \" لد \" و \" رمله \" را فرماندهی کرد و از آن زمان به بعد ستاره ی وی شروع به درخشیدن کرد . همین امر به اوکمک کرد ، زیرا وی طرفدار حزب ماپای بود ، در حالی که بیشتر افسران ارشد اسرائیلی حاضر در جنگ 1948 از طرفداران جنبش \" ماپام احدوت ها عفوداه \" بودند . در سال 1950فرمانده نظامی منطقه جنوبی شد و در سال 1952 به فرماندهی منطقه شمالی منصوب گردید . سپس در خلال سال های 1953 – 1958 فرمانده عملیات ارتش و رئیس ستاد شد . عملیات حمله اسرائیل به صحرای سینا در سال 1956 از جمله شاخص ترین پیروزی های نظامی ارتش را بهبود بخشید و آن را به سلاح های نوین مجهز ساخت . پس از کناره گیری از ارتش ( در سال 1958 ) ، در چارچوب حزب ماپای به سیاست روی آورد و به عنوان نماینده مجلس چهارم انتخاب شد . در خلال سال های 1959 – 1964 به وزارت کشاورزی رسید ، و در همان زمان عضو گروه \" نسل جدید \" شد ، همان گروهی که بن گوریون می خواست آنان زمام امور حکومت را به جای رهبران قدیمی صهیونیسم به دست گیرند . در سال 1964 به خاطر بروز اختلاف نظر با لوی اشکول نخست وزیر ، ازهیات دولت استعفاء داد و چند ماه بعد بنا به توصیه ی بن گوریون ، در تاسیس حزب \" رافی \" مشارکت کرد ، که در سال 1968 در حزب کارگر ادغام شد . در آغاز جنگ ژوئن ( 1967 ) پیرو فشار افکار عمومی و مسائل سیاسی ، به عنوان وزیر دفاع به هیات دولت بازگشت ، که تا سال 1974 در وزارت دفاع انجام وظیفه کرد . در این مدت با استفاده از محبوبیت مردمی خویش و نیز تهدیداتش مبنی بر خارج شدن از حزب کارگر ، نظرات سیاسی و نظامی خود را اعمال کرد . به عنوان نمونه ، رهبران حزب کارگر را مجبور ساخت تا \" پیمان الجلیل \" را مبنی بر توسعه و آبادانی سریع اراضی اشغالی سال 1967 و تضمین ایجاد بندری عمیق در \" یامیت \" را بپذیرند . اما جنگ اکتبر سال 1973 ( جنگ یوم کیپور یا روز آمرزش ) به میزان زیادی باعث کاهش اعتبار سیاسی و نظامی وی شد و ناکامی او را به دنبال داشت . ضمناً اینکه سوالات زیادی را پیرامون روش های مورد عملش به هنگام جنگ ، بر انگیخت . چنانچه این روند باعث شد که پس از جنگ مجبور به کناره گیری از مقام وزارت دفاع بشود . پس از پیروزی حزب لیکود در انتخابات سال 1977 ، وابستگی سیاسی خود را تغییر داد و در دولت مناخیم بگین وزیر امور خارجه شد . وی یکی از افراد شاخص انعقاد پیمان صلح با مصر بود . او در سال 1979 از هیات دولت استعفاء داد و در سال 1981حزب سیاسی مستقلی را تشکیل داد . ولی این حزب فقط به دو کرسی نمایندگی در انتخابات همین سال دست یافت . این امر مصداق بارزی بود بر پسرفت و کاهش اعتبار سیاسی و مدت کوتاهی پس از انتخابات مذکور ( 1981 ) در گذشت . وی از بارزترین افراد نسل \" صابرا \" به شمار می رود ( یهودیانی که درفلسطین متولد شده و به مقامات عالی در اسرائیل رسیدند . ) از آثار وی خاطرات جنگ سینا ، ماپا هادشا ( به زبان عبری ) ، یا هسیم اهریم ( عبری ) ، داستان زندگانی من ، زندگی با کتاب مقدس ، عبور از مانع : یک گزارش شخصی از مذاکرات صلح مصر ، اسرائیل : برنامه ملی در حال تغییر می توان نام برد .


الدراوشه ، عبدالوهاب :
متولد سال 1943 در روستای \" اکسال \" ( مرج بن عامر ) ، لیسانس علوم تربیتی از دانشگاه حیفا ، آموزگار ، مدیر مدرسه و بازرس منطقه ای مدارس ابتدایی ، و عضو فعال سندیکای معلمین . فعالیت های سیاسی خویش را از حزب کارگر آغاز کرد و در سال 1984 به نمایندگی مجلس انتخاب شد . بعداً از حزب کارگر انشعاب کرد و و \" حزب دموکراتیک عرب \" را تشکیل داد و در مبارزه انتخاباتی مجلس دوازدهم شرکت کرد و به یک کرسی نمایندگی دست یافت که آن هم متعلق به خودش بود . در انتخابات مجلس سیزدهم در سال 1992 شرکت جست و به دو کرسی نمایندگی دست یافت که یکی از آنها نیز متعلق به خودش می باشد . وی در دو سال گذشته ( از سال 1992 به بعد ) بین اسرائیل و سازمان آزادی بخش فلسطین نقش میانجی را ایفا کرده و بارها از تونس ( مقر فرماندهی سازمان ) دیدار کرده است . وی در سال 1994 ریاست هیاتی از فلسطینیان سال 1948 ( عرب های اسرائیلی ) را در دیدار از سوریه به منظور تسلیت گویی به رئیس جمهوری سوریه به خاطر در گذشت پسرش \" باسل الاسد \" را به عهده داشت .


درعی ، آرییه :
خاخام و رئیس حزب مذهبی شاس ( سفاردیم ) . متولد سال 1959 در مغرب . در \" یشیوا \" ( مدارس مذهبی ) تحصیل کرد . در سال های 1988 و 1992 به نمایندگی مجلس انتخاب شد . مدیر کل وزارت کشور 1984 – 1988 ، وزیر کشور 1988 – 1992 ، در ژوئیه سال 1992 مجدداً در دولت اسحاق رابین به وزارت کشور منصوب شد ، و در ابتدای سال 1994 از وزارت استعفاء داد . این استعفاء به دلیل انتشار اعلامیه ای علیه وی مبنی بر فساد و اختلاس در اموال وزارت کشور انجام گرفت . متاهل و دارای شش فرزند است . سفرهای محرمانه و آشکاری به کشور مغرب داشته است .


دوف ، یوسف :
قاضی و سیاستمدار اسرائیلی . متولد سال 1899 در کانادا . اسم حقیقی وی \" برنارد ژوزف \" است . در خلال جنگ جهانی اول در سپاه ویژه یهودیان ( در ارتش انگلیس ) خدمت کرد و پس از پایان خدمت به فلسطین مهاجرت کرده و در بیت المقدس سکنا گرفت . در رشته حقوق به تحصیل پرداخت و دفتری برای وکالت حقوقی تاسیس کرد . در سال 1933 به ماپای پیوست و در سال 1936 مشاور حقوقی آژانس یهود شد . در سال 1945 به عضویت کمیته اجرایی آژانس یهود انتخاب شد و مدتی نیز به اتهام دست داشتن در عملیات تروریستی ، از سوی حکومت قیمومت انگلیس باز داشت شد . در طول جنگ 1948 به عنوان فرماندار نظامی قدس ( غربی ) منصوب شد ، و گفته می شود که وی در زمان مسئولیتش و در طول مدتی که نیروهای عرب آنجا را محاصره کرده بودند با مشت آهنین بر شهر حکومت کرد . پس از جنگ به نمایندگی مجلس انتخاب شد و در امور حکومتی مشارکت نمود ، و در خلال سال های 1945 – 1955 مناصب وزارتی گوناگونی را عهده دار گردید . در طول سال های 1957 – 1961 مسئول آژانس یهود و در خلال سال های 1961 – 1966 وزارت دادگستری را عهده دار بود . پس از برکناری وی توسط لوی اشکول نخست وزیر در سال 1966 بر اثر اختلاف شدید مابین آنها ، از فعالیت های سیاسی کناره گیری کرد . علیرغم این امر ، شخصیت مؤثر وی در صحنه های سیاسی تا زمان فوتش در سال 1980 هم چنان ادامه داشت .


دیزنگوف ، مایر :
یکی از مؤسسین شهر تل آویو و اولین شهردار آن ، و رهبر جناح میانه رو جنبش صهیونیستی ( یاشیو ) . متولد سال 1860 در روسیه ، و در سال 1882 داوطلبانه وارد خدمت ارتش روسیه شد . در سال 1885 به اتهام فعالیت های صهیونیستی دستگیر و به مدت هشت ماه زندانی شد . پس از آزادی از زندان ، جمعیت \" دوستداران صهیون \" ( هوویوی صیون ) را تاسیس کرد . سپس برای ادامه تحصیل در رشته مهندسی شیمی به پاریس رفت و پس از فراغت از تحصیل در سال 1892 بوسیله \" بارون روتشیلد \" به فلسطین اعزام شد تا کارخانه شراب سازی \" تانتورا \" در جنوب حیفا را تاسیس نماید . این اقدام اولین تلاش در جهت ایجاد یک کارخانه صهیونیستی در فلسطین به شمار می رود . ولی در این ماموریت محول شده به وی شکست خورد و به روسیه بازگشت و به عضویت کمیته مرکزی جمعیت دوستداران صهیون در آمد . در سال های 1901 و 1903 عضو همایش های صهیونیستی اول و دوم بود . در سال 1904 شرکت \" ژیولا \" را به منظور خرید اراضی فلسطین و ترتیب مهاجرت یهودیان ( کشورهای دیگر ) به فلسطین را تاسیس کرد . یکی از پایه گذاران منطقه \" آهوزات پائیت \" در نزدیکی یافا در سال 1909 بود که بعدا شهر تل آویو شد . در خلال جنگ جهانی اول به دلیل فعالیت های صهیونیستی از سوی حاکمان عثمانی تبعید گردید و پس از پایان جنگ ، شهردار تل آویو شد . این اولین شهری بود که یهودیان اسکان یافته در فلسطین آن را ایجاد کردند . تا اواسط دهه 30 در مسؤلیت اخیر انجام وظیفه کرد تا جایی که این شهر در حدود 150 هزار نفر ( مهاجر یهودی ) را در بر گرفت . در زمینه فعالیت های سیاسی ، وی در خلال سال های 1926 – 1927 عضو سازمان صهیونیسم بود و از جمله شاخص ترین رهبران میانه رو جناح راست سازمان به شمار می رفت . وی در سال 1936 در گذشت .

صفحه بعد فهرست صفحه قبل