صفحه بعد مظاهر تروريسم صهيونيستى صفحه قبل


مظاهر تروريسم صهيونيستى

تروريسم صهيونيستى، باتوجه به ريشه‏دار بودن در تاريخ، فرهنگ و انديشه‏ى صهيونيست‏ها، از زواياى ميزان، دامنه، طرف‏هاى ذى‏ربط افراد تروريست، ماهيت و اهداف، داراى مظاهرى است كه تمامى اشكال تروريسم گذشته و معاصر را در بر مى‏گيرد. اين مظاهر عبارت‏اند از:

× تروريسم گذشته:
اين نوع تروريسم كه در نيمه‏ى دوّم قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم گسترش يافت بر هرج و مرج‏طلبى (Anarchism) تأكيد دارد و مخالف با ايجاد دولت و حكومت است و براى نابودى پايه‏هاى آن از طريق خشونت و ترور عمل مى‏كند.
اصول فكرى هرج و مرج‏طلبانه، به نظرات ميخاييل الكساندر ، تيش باكونين و پطرس كروپانكين برمى‏گردد. اين شكل از تروريسم در نيمه‏ى اوّل قرن بيستم، در فلسطين به طور فزاينده‏اى توسط صهيونيست‏ها استفاده شد.

× تروريسم جديد يا معاصر:
اين نوع از تروريسم، آميخته‏اى از حركات چپگرايانه و گزارش‏هاى فاشيستى و نژادپرستى است(17) و بيش از آن كه از ويژگى فردى برخوردار باشد، از اهميت گروهى و سازمان‏يافته برخوردار است و داراى امكانات و تسليحات پيشرفته نيز مى‏باشد. صهيونيسم از اين نوع تروريسم نيز استفاده كرده است.

× تروريسم فردى (Individual Terrorism):
اين گونه تروريسم توسط اشخاصى مشخص اعمال مى‏شود. خواه فعاليت آن‏ها به تنهايى، و خواه در چارچوب يك مجموعه‏ى سازمان‏يافته باشد. اين نوع تروريسم عليه نظام موجود يا دولت معينى صورت مى‏گيرد. عناوين ديگر آن، تروريسم پايين و تروريسم سفيد است. اين نوع تروريسم از ويژگى گسترش، تداوم و تنوع اهداف و روش‏ها و ابزار برخوردار است. تمامى گروه‏هاى تروريستى از چنين روشى استفاده مى‏كنند. فلسطين پيش از اشغال و پس از تشكيل رژيم صهيونيستى شاهد اين نوع تروريسم صهيونيستى بوده است.

× تروريسم دولتى (State Terrorism):
در گونه‏ى تروريسم دولتى، دولت از طريق اعمال سياست‏هاى حكومتى، و با هدف ايجاد رعب و وحشت در ميان شهروندان به رهبرى و هدايت اين نوع تروريسم مى‏پردازد كه شهروندان به اطاعت و فرمانبردارى از خواسته‏هاى دولت است.
پس از تشكيل رژيم صهيونيستى، اين نوع تروريسم توسط دولت اسرائيل، به شكلى كاملاً سازمان يافته و در سطح گسترده‏اى در سرزمين‏هاى اشغالى فلسطين و خارج از آن، بر ضد مخالفان اين رژيم اعمال شده است.

× تروريسم داخلى (Domestic Terrorism):
اين نوع تروريسم با فراهم آمدن شرايط زير در داخل كشور صورت مى‏گيرد:(18)
- شركت‏كنندگان در فعاليت تروريستى و قربانيان آن، تابع همان كشورى هستند كه فعاليت تروريستى در آن صورت گرفته است.
- نتايج فعاليت تروريستى محدود به همان كشور شود.
- برنامه‏ريزى و مقدمات فعاليت تروريستى، در محدوده‏ى تحت حاكميت قانونى و منقطه‏اى آن دولت انجام گيرد.
- شركت‏كنندگان در فعاليت‏هاى تروريستى در داخل مرزهاى آن دولت حضور داشته باشند. رژيم صهيونيستى پس از شروع انتفاضه مسجدالاقصى از اين نوع تروريسم بر ضد فعالان انتفاضه و رهبران و كادرهاى جنبش‏هاى حماس، جهاد اسلامى و فتح استفاده كرده است.
× تروريسم بين‏المللى (Internation Terrorism):
اين نوع تروريسم، بُعد يا ماهيت بين‏المللى به خود مى‏گيرد و در اين موارد نمايان مى‏شود: اختلاف مليت شركت‏كنندگان در عمل تروريستى، اختلاف مليت قربانى با مليت تروريست، محل وقوع عمليات تروريستى )محل ترور، تحت حاكميت دولتى است كه تروريست‏ها تابع آن نيستند(، عمليات تروريستى عليه وسايل حمل و نقل بين‏المللى، محدود شدن عمل تروريستى به يك كشور، تفاوت محل برنامه‏ريزى، مقدمه‏چينى و تجهيز براى انجام عمل تروريستى يا محل اجراى آن، عمليات تروريستى به تشويق يا وساطت كشور ثالث، برخوردارى تيم تروريستى از حمايت مادى يا معنوى، فرار تروريست‏ها و پناه بردن آن‏ها به كشورى ديگر پس از انجام عمل ترور.
رژيم صهيونيستى از زمان شكل‏گيرى تا به امروز سابقه‏اى پنجاه ساله را در اين نوع ترور از آن خود كرده است، و تاكنون به ده‏ها عمليات تروريستى بر ضد رهبران مقاومت فلسطينى لبنانى، و حتى اروپائيان در كشورهاى مختلف دست زده است.

× تروريسم ارتجاعى (Reactionary Terrorism):
اين نوع تروريسم، خواستار حفظ اوضاع سياسى - اجتماعى موجود در جامعه بوده و بر حفظ سيطره و حاكميت قومى و نژادى، حفظ جامعه )بدون آن كه تحت تأثير ديگر اديان و مكاتب و اقوام قرار گيرد( و حفظ حاكميت ارزش‏هاى دينى معين تأكيد دارد. رژيم صهيونيستى از ابتداى تأسيس خود، هرگاه منافعش اقتضا كرده، از اين گروه‏ها براى انجام عمليات تروريستى استفاده كرده است.

× تروريسم نژادى - جدايى طلبانه (Ethnic-Separatist Terrorism):
نوعى تروريسم كه مى‏خواهد حاكميت منطقه‏ى مشخصى را كه دولت بر آن حكومت مى‏كند، به ديگران واگذار شود. معمولاً سازمان‏هايى كه از ماهيت نژادى يا قومى برخوردارند، به هدايت اين نوع تروريسم مى‏پردازند و هدف آن‏ها، همانا تلاش براى ايجاد هويت قومى مستقل است.
پيش از اشغال فلسطين در سال 1948 و نيز پس از آن تا سال 1967، اين نوع تروريسم به شدت از سوى صهيونيست‏ها دنبال مى‏شده است. هدف اين گونه از تروريسم، اخراج غيريهوديان از فلسطين و جايگزين كردن يهوديان پراكنده در جهان به جاى آن‏ها و در نتيجه مخدوش كردن هويت فلسطينى بوده است.

× تروريسم انديشه:
از بين بردن انديشه‏ى حاكم و ايجاد انديشه‏اى جديد از اهداف اين نوع تروريسم است. هم‏چنين به اعتبار آن كه »زبان« يكى از ابزارهاى كنترل به شمار مى‏رود، به آن عنوان تروريسم زبانى نيز داده‏اند.
كنترل و خاموش كردن ف×يادهاى مخالفت داخلى و خارجى، تعيين خط قرمز در بحث و بيان انديشه، تحميل نوع معينى از فرهنگ بر عقل و آگاهى شهروندان، دستيابى به درجه‏ى بالايى از كنترل انديشه و سوق دادن آن به سمت اهداف رژيم، ديگر انگيزه‏هاى اين گونه از تروريسم است.
صهيونيسم جهانى، اين تروريسم را پس از تشكيل اولين كنفرانس خود در شهر بال سوئيس در سال 1897 به كار گرفت. نفوذ و سلطه بر مطبوعات در رسانه‏هاى گروهى جهان از جمله اقدامات تروريسم صهيونيستى در اين وادى است. در حال حاضر بيش از نيمى از مردم جهان مورد هدف اين نوع تروريسم هستند.(19)

× تروريسم روانى:
تروريسم روانى يعنى تحت فشار قرار دادن افراد، يا انتشار مداوم پوشش واقعى از دروغ‏ها و اتهامات تا آن كه به سقوط روحيه و از دست دادن توازن آن‏ها منتهى شود.
صهيونيسم جهانى، به موازات به‏كارگيرى تروريسم انديشه، از اين نوع تروريسم نيز بهره مى‏گيرد.
مطلب پيش‏گفته، آخرين نوع تروريسم صهيونيستى نيست، بلكه با تحول و پيشرفت‏هاى جديد، انواع تازه‏اى از فعاليت‏هاى تروريسم صهيونيسم جهانى، در صحنه‏هاى زندگى مردم جهان بروز خواهد كرد.
صفحه بعد فهرست صفحه قبل