صفحه بعد تجربه ترور رابین صفحه قبل

تجربه ترور رابین

رجوع به فضاى زمانی که اسحاق رابین در آن ترور شد و مقایسه آن با فضاى کنونى ضرورى است.

اسحاق رابین، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستى در چهارم نوامبر ۱۹۹۵، هنگام شرکت در مراسم راهپیمایى صلح در تل‌آویو، هدف شلیک گلوله ایگال عمیر، ۱۹ ساله قرار گرفت. [۲۰]

استدلال قاتل رابین در ترور وی این بود که: رابین زمانى که با دادن حق تعیین سرنوشت به فلسطینی‌ها موافقت کرد و از نوارغزه و کرانه باخترى شروع به عقب‌نشینى نمود، در واقع به منافع ملت یهودى خیانت کرد. [۲۱]

ایگال عمیر، یک‌ ماه پس از ترور رابین در نامه‌اى به دفاع از خود پرداخت. وى در این نامه اقدام خود را به اظهارات «بیرل کتسلنسون» یکى از رهبران بزرگ صهیونیسم مستند کرد.

این شخص گفته بود که شیمون پرز، خطرناک‌ترین رهبر یهودى براى اسرائیل است، لیکن هیچ کارى را بدون اجازه رابین نمى‌تواند انجام دهد، بنابراین مى‌بایستى وى ترور شود. [۲۲]

این نامه عمیر تنها بخشى از قضیه بود. وى به‌شدت تحت‌تأثیر روحانیون افراطى یهودى قرار داشت و براساس قاعده «دین رودف» که توسط حاخام‌ها در آن مقطع مطرح گردید، رابین را ترور کرد. [۲۳]

صفحه بعد فهرست صفحه قبل