صفحه بعد نتیجه‌گیری: صفحه قبل

نتیجه‌گیری:

فضایی که هم‌اکنون در رژیم صهیونیستى وجود دارد. شبیه دوره پیش از ترور اسحاق رابین است. هم‌اکنون نیز مانند سال ۱۹۹۵ خاخام‌ها از قاعده دین رودف نام برده‌اند و اعلام کرده‌اند که زمینه براى اجراى آن فراهم است.

اما برخلاف این تشابه، اختلافات زیادى شرایط کنونى با سال ۱۹۹۵ دارد. هم‌اکنون بخش کوچکى از تمام شهرک‌ها در سرزمین‌هاى اشغالى یعنى ۲۱ شهرک در نوارغزه و چهار شهرک در کرانه باخترى قرار است به دلایل امنیتى و سیاسى که به‌نظر اکثر یهودیان جنبه تقدس زیادى ندارد، تخلیه شوند. شهرک‌هاى غزه تنها ۷ هزار و ۵۰۰ سکنه دارند حال آنکه در سال ۱۹۹۵، رابین امتیاز بیشترى به فلسطینى‌ها داده بود و آنها از حق تشکیل دولت برخوردار شده بودند. علاوه بر این هم‌اکنون یک شکاف بزرگ میان یهودیان راستگراى افراطی وجود دارد و شوراى بزرگ خاخامیه نیز با انتشار اطلاعیه‌اى، رسما توسل به خشونت با هر توجیهى را در مبارزات سیاسى مطلقا جایز ندانسته است. [۲۴]

همان‌گونه که ذکر شد، تهدید آریل شارون به ترور، از اهرم‌هاى فشارى است که راستگرایان براى جلوگیرى از اجراى طرح عقب‌نشینى به‌ کار گرفته‌اند. راستگرایان معتقدند «عقب‌نشینى از غزه یعنى شارون و شارون نیز یعنى طرح عقب‌نشینى از غزه» [۲۵] به‌عبارت دیگر آنها طرح عقب‌نشینى از غزه را بیشتر یک دیدگاه شخصى (شارون) مى‌دانند. از این‌رو با تهدید به ترور، وى ممکن است از طرح خود عقب‌نشینى کند.

از طرف دیگر این تهدید، باعث می‌شود شکاف میان راستگرایان افراطى بیشتر شود و در نتیجه مخالفین طرح عقب‌نشینی در اقلیت قرار بگیرند. به‌علاوه ابن تهدیدها، باعث مظلوم‌نمایى شارون نیز خواهد شد و حمایت گروه‌هاى صرفدار عقب‌نشینى از غزه نظیر احزاب چپگرا را از وى تقویت خواهد کرد.

نکته نهایى اینکه، راستگرایان افراطى در صورتى به ترور شارون متوسل خواهند شد، که از جانشینى وى مطمئن باشند که طرح عقب‌نشینى از غزه را متوقف نماید. وضعیت کنونى در رژیم صهیونیستى وجود چنین جانشینى را نمى‌تواند براى راستگرایان تایید کند. ممکن است چپگراها روى کار بیایند که آنها نیز موافق عقب‌نشینى هستند و یا اگر راستگراها نیز روى کار بیایند، نمى‌توان یقین یافت که طرح مذکور را اجرا نمى‌کنند.

صفحه بعد فهرست صفحه قبل