صفحه بعد	مبحث ششم تابوت و هیکل	صفحه قبل
مبحث ششم تابوت و هیکل خدا به موسی دو لوح سنگی و یک وصیت برای بنی‌اسرائیل داد و برایش تابوتی را که از چوب ‌باید می‌ساخت توصیف نمود، این دو لوح، وصیت و عصای موسی داخل این تابوت قرار داشت. هیکل: این اندیشه داود (ع) بود که سلیمان(ع) آن‌را اجرا نمود، دوره داود دوره جنگ‌ها بود، اما در عهد سلیمان ثبات و سازندگی وجود داشت، پس او هیکل را بنا نهاد، هیکل سازه‌ای مربع شکل است، نه مساحتی بزرگ دارد و نه حجم بزرگ، او آن‌را برای عبادت خود و جایگاهی برای تابوت و نیز محلی جهت تقدیم قربانی ساخت. روحانیون یهودی می‌گویند: موسی برای آن‌ها تورات و اسفار پنج‌گانه را به جای گذارده و شریعت را از طریق شاگردانش که از او به‌‌طور شفاهی فراگرفته بودند باقی گذارده است، شاگردانش این مسائل را از طریق رفتار عملی او دریافته‌اند و «تلمود» لقب گرفته است، چیزی شبیه «ِسنت». سنت در واقع قوانین و مقرراتی است که مسائل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و شهری را بین مردم سامان می‌بخشد. روحانیون یهودی بر آن‌چه که از شاگردان موسی فراگرفته بودند افزودند پس همه این مجموعه «تلمود» نام گرفت.[۵] از بیم از بین رفتن این مجموعه در سال ۱۵۰ میلادی در کتابی گردآوری شد که نوشتن شرح‌هایی بر آن نمودند که شرح‌های آن «جمارا»[۶] نامیده شد، پس تلمود همان «مشنا و جمارا» است.
صفحه بعد	فهرست	صفحه قبل