صفحه بعد مقدمه صفحه قبل


مقدمه

بررسى وضعیت حقوقى اقلیت عرب در اراضى اشغالى ۱۹۴۸ (که بیش از ۱۸٪ از کل جمعیت رژیم صهیونیستى را تشکیل می‌دهند) از اهمیت خاصى برخوردار است و کلید اصلى نفوذ در دنیاى آنها مى‌باشد و می‌توان از جایگاه آنها در جامعه اسرائیل آگاهى یافت. همچنین می‌توان جایگاه حقوقى و مدنى آنها را ـ در این جامعه ـ در مقایسه با موقعیت دیگر کسانى که مانند آنها به‌عنوان شهروند شناخته شده‌اند و در عین حال به‌دلیل اختلاف نژادى از جایگاه ویژه‌اى برخوردارند، مورد ارزیابى قرار داد. از سوى دیگر شناخت وضعیت حقوقى این گروه اقلیت و آگاهى از قوانین تبعیض‌آمیز و نژادپرستانه‌اى که علیه آنها در این جامعه اعمال مى‌گردد، ما را به فهم منطق حاکم بر دیدگاه اکثریت یهود در قبال اقلیت عرب (ساکن در اراضى ا شغالى ۱۹۴۸) آگاه مى‌کند.

در واقع هویت فلسطینیان ساکن در اراضى اشغالى ۱۹۴۸ کاملا با اصول ایدئولوژى صهیونیسم در تعارض می‌باشند. زیرا یهودى بودن شرط لازم براى ادغام در جامعه اسرائیل به‌شمار می‌آید. لذا بر این اساس شاهد هستیم که در قوانین این رژیم نابرابری‌ها و تبعیضات بسیارى نسبت به شهروندان عرب (ساکن در اراضى اشغالى ۱۹۴۸) اعمال مى‌گردد که از جمله این قوانین، قانون بازگشت مصوب ۱۹۵۰، قانون تابعیت مصوب ۱۹۸۰، قانون خدمت نظام وظیفه مصوب ۱۹۸۶ و قانون جدید شهروندى مصوب ۲۰۰۳ اشاره کرد که به دلیل استفاده از معیارهایى که دربر دارنده امتیازاتی براى اکثریت یهودى می‌باشد، حالتى تبعیض‌آمیز دارد.

حال در این گزارش قصد داریم تا ضمن بررسى وضعیت حقوقى اقلیت عرب در اراضى اشغالى ۱۹۴۸ با استناد به قوانین اسرائیلى که به صراحت تبعیض علیه این گروه اقلیت به رسمیت شناخته‌اند. مشاهده می‌شود، به نمونه‌اى از تلاش‌هاى سازمان‌یافته اعراب ۴۸ در جهت رفع این تبعیضات از جامعه عرب اشاره کرده و در این رابطه تشکل «عدالت» به‌عنوان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین تشکل حقوقى اعراب در اراضى ۴۸ و اقدامات آن در جهت بهبود اوضاع حقوقى این دسته از اعراب فلسطینى را مورد بررسى و ارزیابى قرار دهیم.

صفحه بعد فهرست صفحه قبل