صفحه بعد	وضعیت حقوقى اعراب در اراضى ۴۸	صفحه قبل
وضعیت حقوقى اعراب در اراضى ۴۸ قوانین مصوب در اسرائیل مضمون خویش را از سه عنصر اصلى دین یهود، صهیونیسم و اصول و مفاهیم لیبرالیسم دریافت مى‌نمود، صهیونیست‌ها در راستاى طرح صهیونیستى در وطن عربى از تعالیم تورات و تلمود و نیز اصول و اندیشه‌هاى صهیونیستى براى برخورد با غیریهودیان- یعنى اعراب- استفاده مى‌نمایند. در قوانین رژیم صهیونیستى بخش‌هایى از نزاع‌هاى نژادپرستانه و دشمنانه‌اى که در تورات، تلمود و اندیشه‌هاى صهیونیستى علیه اعراب وجود دارد گنجانیده شده است تا آنها را از سرزمین آبا و اجدادیشان ریشه‌کن ساخته و مجبور به کوچ کنند تا بدین شکل یهودیان جهان را جایگزین آنان سازند. [۱] در ذیل به برخى از مهم‌ترین این قوانین که نشان‌دهنده تبعیض مستقیم و یا غیرمستقیم نسبت به اعراب ۴۸ در همه زمینه‌هاى مربوط به امور خصوصى و عمومى آنها می‌باشد، اشاره مى‌شود. الف) قانون بازگشت از زمان شکل‌گیرى رژیم صهیونیستى، قوانین نژادپرستانه این رژیم نیز نمود پیدا کرد. اولین قانون تصویبى در این رابطه قانون «حق بازگشت» است. در قانون بازگشت که در سال ۱۹۵۰ صادر گردید، نژادپرستى به وضوح در سطرسطر آن ملاحظه می‌شود. در ماده اول این قانون تصریح شده است: «هر یهودى حق دارد به‌عنوان یک مهاجر یهودى[۲] (oleh) به کشور اسرائیل مهاجرت نماید». در ماده سوم قانون بازگشت همچنین آمده است که هر فرد یهودى که به اسرائیل وارد و متعاقب آن در حین ورود متقاضى سکونت در اسرائیل می‌شود، هنگام حضور خود در این کشور مدارک مربوط به مهاجر یهودى را دریافت مى‌کند. [۳] گفتنى است که به موجب این قانون «یهودى» فردى است که از یک مادر یهودى متولد شده، به دین یهود گرویده است و عضو و پیرو دین دیگرى نیست. در سال ۱۹۷۰ اصلاحیه‌اى براى قانون بازگشت بدین ترتیب وضع شد: «حقوق یک یهودى براساس این قانون و حقوق مهاجران یهودى به موجب قانون تابعیت ۱۹۵۲، همچنین حقوق مهاجران براساس قوانین دیگر به فرزندان و نوادگان فرد یهودى، همسر او، همسر فرزند و همه نوه وى اعطا می‌شود، مگر در مورد یهودیانی که در ابتدا یهودى بوده و سپس دین خود را تغییر داده است. [۴] ب) قانون تابعیت در قانون تابعیت که در تاریخ ۳ ژولاى ۱۹۲۵ به تصویب کنست رسید نیز به وضوح بین یهودیان و غیریهودیان تبعیض قائل مى‌شود. براساس قانون تابعیت مصوب ۱۹۵۲، همه یهودیان، یعنى کسانى که از مادر یهودى زاده شده‌اند، یا به دین یهودى درآمده‌اند، به محض ورود به اسرائیل تبعه (شهروند) اسرائیل محسوب شده و داراى همه حقوق شهروندى می‌شوند، اما در مورد غیریهودیان (اعراب) آنچه که به‌طور کلى اجرا می‌شود، ترکیبى از فاکتور خاک و خون است. یعنى به کسانی تابعیت اسرائیلى اعطا مى‌شود که در اسرائیل (داخل مناطق ۱۹۴۸) متولد شده باشد و پدر و مادر آنها نیز تابعیت اسرائیلى داشته باشند. کسانی که در اسرائیل به دنیا نیامده‌اند به شرط اینکه پدر و مادر آنها تابعیت اسرائیلى داشته باشند از طریق اقامت (Residence) یا بومى‌سازى (Nationlaization) مى‌توانند تابعیت کسب کنند. هر کدام از این فرایندها مستلزم وجود شرایطى از جمله اقامت در اسرائیل به مدت ۸ سال، ترک تابعیت قبلى و اثبات وفادارى به رژیم صهیونیستى است. اگرچه در عمل زمینه به شکلى چیده مى‌شود تا اعراب نتوانند هیچ کدام از این شرایط را کسب کنند. [۵] ج) قانون خدمت نظام وظیفه تبعیض در معیارهاى نظام وظیفه از مهم‌ترین انواع تبعیض شایع در رژیم صهیونیستى علیه اعراب ۴۸ می‌باشد که تأثیرات سوئى را بر زندگى آنها وارد می‌سازد. این قانون به ظاهر عادلانه و به‌دور از هرگونه تبعیض نژادى است اما تبعیض در ماده سوم از قانون خدمت نظام کاملا مشهود است. در این ماده آمده است: «اداره ثبت احوال باید افراد ۱۸ سال به بالا را به خدمت فرا خواند، ولى هیچ اجبارى براى فراخوانى همه جوانان ندارد و می‌توانند برخى افراد را بنا بر صلاحدید خود مستثنى کرده و از خدمت معاف سازند. [۶] در حالى که در قانون مذکور براى گذراندن خدمت نظامى هیچ اشاره‌اى به نژاد، دین و گروه‌هاى دینى یا ملى نشده است ولى مشاهده مى‌شود که این قانون عملا به صورت گزینشى و فقط براى یهودیان و طوایف دروزی به کار برده می‌شود. زیرا کسانى که در ارتش خدمت می‌کنند پس از اتمام خدمت نظامى از امتیازات ویژه‌اى در زمینه‌هاى مختلف زندگى برخوردار می‌شوند و چون اعراب به خدمت فرا خوانده نمى‌شوند، پس، از امتیازاتى که مربوط به خدمات مختلف مردمى و رفاه اجتماعى، اعطای وام مسکن، اختصاص بیمه ملى، کاهش مالیات‌ها و آموزش- در همه مراحل آن- می‌باشد، محروم مى‌شوند و به علاوه فرصت‌هاى کارى را نیز از دست مى‌دهند. د) قانون جدید شهروندی اوج نژادپرستى و کینه‌توزى صهیونیست‌ها نسبت به شهروندان عرب ۴۸ را می‌توان در قانون جدید شهروندى که سال گذشته در پارلمان رژیم صهیونیستى به تصویب رسید به وضوح مشاهده کرد. کمیسیون امور پارلمانى کنست در نشست خود در تاریخ ۳۰/۷/۲۰۰۳، پیش‌نویس قانونى را مورد بحث و بررسى قرار داد که بر مبناى آن محدودیت‌هایى در اعطاى تابعیت به فلسطینیانی که با زنان عرب ۴۸ ازدواج می‌کنند، فراهم مى‌کند. در پى تصمیم کمیسیون امور پارلمانی مبنى بر پیشنهاد تصویب طرح مذکور در کنست، مناقشه‌اى جنجالى میان نمایندگان حزب لیکود و نمایندگان احزاب عربى درگرفت که على‌رغم تمامى این مناقشات و تلاش‌هاى نمایندگان عرب کنست براى جلوگیرى از تصویب این طرح نژادپرستانه، کنست پیشنهاد مذکور را سریعا با ۵۲ راى موافق در مقابل ۲۵ راى مخالف به تصویب رساند. [۷] در این قانون نژادپرستانه آمده است: آن دسته از فلسطینی‌هاى ساکن اراضى اشغالى ۱۹۴۸ که با فلسطینیان کرانه باخترى و یا نوار غزه (مناطق ۱۹۶۷) ازدواج کرده‌اند یا باید اسرائیل را ترک کنند و یا جدا از همسران خود زندگى کنند. ضمن اینکه این قانون مشمول حال فرزندان این افراد نیز مى‌شود. بدین ترتیب که فرزندان این افراد پس از سن ۱۲ سالگى دیگر ساکن و یا شهروند اسرائیل قلمداد نشده و مجبور به خروج از اسرائیل می‌باشند. از سوى دیگر امکان کسب تابعیت (حق شهروندى) براى فرزندان یک خانواده مختلط- که تابعیت یکى از والدین آنها غیراسرائیلى است- به هیچ‌وجه وجود ندارد. [۸]
صفحه بعد	فهرست	صفحه قبل