| صفحه بعد | اشارهاى به تاریخ | صفحه قبل |
اشارهاى به تاریخ: سابقه حضور یهودیان در آلمان به قرن ۴ میلادى بازمىگردد. اما بهجز آثار و بقایاى چند کنیسه نشانههاى دیگرى در مورد حضور یهودیان آلمان در این برهه وجود ندارد. در دوران قرون وسطى ابتدا مناطق حاشیهاى رودخانه راین محل تجمع یهودیان در آلمان بود. پس از آن با ظهور رنسانس زمینه براى گسترش یهودیان در آلمان پدید آمد تا آنجا که یهودیان تا قبل از جنگ جهانى دوم با شرایط نسبتا خوبى روبهرو بودند و در تمامی عرصههاى زندگى در آلمان حضور داشتند. شاید به همین دلیل است که آلمان مرکز فکرى قوم یهود بوده و بسیارى از اندیشههاى مربوط به دین یهود از این سرزمین نشأت گرفته است. براى مثال جنبش اصلاحطلبى در همین کشور شکل گرفت و بعد به سرزمینهاى دیگر انتشار یافت. [۱] تا سال ۱۹۳۳ یهودیان آلمان در تمامی حوزههاى زندگى از جمله تجارت، صنعت، علم، و هنر حضور موفقیتآمیزى پیدا کرده بودند و جمعیت آنها در این سال بالغ بر نیم میلیون نفر بود. در آن زمان هم گرایشهاى ارتدوکس و سنتى و هم گرایشهاى سکولار و اصلاحطلبى در میان یهودیان آلمان دیده میشد. سکولارها خواهان جذب یهودیان در ملت و فرهنگ آلمان بودند و نهایتا بسیارى از آنها دین مسیحیت را پذیرفتند لیکن با ظهور هیتلر در سال ۱۹۳۳ و اتخاذ سیاستهاى نژادپرستانه از سوى وى یهودیان آلمان ناگهان خود را از بدنه جمعیتى آلمان جدا دیدند. در سال ۱۹۳۵ قانونى در آلمان تصویب شد که براساس آن هرگونه رابطه مادى و غیرمادى میان یهودیان و نژاد ژرمن ممنوع اعلام شد. در سال ۱۹۳۸ فرایند جداسازى یهودیان از اقتصاد آلمان با شدت بیشترى آغاز شد. در منابع یهودی این سال، سال آغاز هولوکاست ذکر شده است که ادعا میشود در جریان آن هزاران یهودى کشته، زخمى و یا اسیر شده و عده بسیارى نیز به خارج از کشور گریختند. براساس ادعاى این منابع در دوران هولوکاست یعنى از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ که جنگ جهانى دوم پایان یافت مجموعا ۱۸۰ هزار نفر در آلمان کشته شدند. شاید در ارائه این رقم اغراق شده باشد اما در هر حال در جریان جنگ جهانی دوم یهودیان بسیارى از آلمان به خارج از کشور مهاجرت کردند. به طورى که در پایان جنگ فقط ۱۵ هزار یهود در این کشور باقى مانده بودند. [۲] با پایان یافتن جنگ مجددا وضعیت مساعدى براى زندگى یهودیان در آلمان پدید آمد و دولت آلمان غربى و پس از سال ۱۹۹۰ دولت آلمان متحد سیاستهایى را جهت حمایت از یهودیان اتخاذ کردند. لازم به ذکر است دولت آلمان شرقى در دوران حیات خود یعنى از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰ حمایتى از یهودیان به عمل نیاورد و اگرچه همانند نازىها یهودیان را بهعنوان نژادپرست مورد حمله قرار نمیداد اما آنچه یهودیان بهعنوان ظلمهاى وارده بر خود مطرح مىکردند را نمىپذیرفت و ماجراى هولوکاست را دروغى بزرگ معرفى میکرد. [۳] |
||
| صفحه بعد | فهرست | صفحه قبل |